با سلام

یکی از دوستان فرموده بودن که روز دوستی ایرانی رو فراموش نکنم .... چشم!!!

من سال قبل هم در این مورد نوشته بودم و امسالم به حرف شما گوش میدم...

وقتی خواستم در مورد روز عشق و دوستی ایرانی مطلب تاریخی واستون پیدا کنم

به تعداد زیادی وبلاگ برخوردم که همگی مطلبی رو برای بزرگداشت فرهنگ خودی

و یه جورایی برای به حاشیه کشیدن فرهنگ غربی و به ویژه امریکایی نوشته بودن

و من فقط قسمت تاریخی رو واستون نوشتم به خاطر اینکه معتقدم :

شادی و دوست داشتن خوبه حالا چه به شکل جشنهای غربی و ولنتاین و..

چه به شکل جشنهای ملی و مهرگان و سپندارمزگان و ...

چه خوبه که از هر بهونه ای برای شادی کردن و قوی کردن پایه های دوستی و محبت استفاده کنیم.

خدا رو شکر تو تاریخ ما ایرانیا بیشتر از روزای سال جشن های زیبا وجود داره.

"حالا بیشتر نباشن خیلی زیادن"

کاش میشد یه جورایی با کمک هم این جشنا رو زنده کنیم و

این غبار غم و زندگی تکراری و روزمرهگی که رو زندگیامون نشسته رو با کمک جشن و پایکوبی پاک کنیم.

"در ايران باستان، نه چون روميان از سه قرن پس از ميلاد، كه از بيست قرن پيش از ميلاد،

روزي موسوم به روز عشق بوده است!

جالب است بدانيد كه اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادف است با 29 بهمن،

يعني تنها 3 روز پس از والنتاين فرنگي! اين روز "سپندار مذگان" يا "اسفندار مذگان" نام داشته است.

فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده است

كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند،

هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"،

روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است،

روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است،

روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و

روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملي زمين است.

يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد.

زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد.

به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند.

در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد،

جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت كه در ماه مهر،

"مهرگان" لقب مي گرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ يا اسفندار مذ نام داشت

كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.

سپندار مذگان جشن زمين و گرامي داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند.

در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه مي دادند.

مردان نيز زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده، به آنها هديه داده و از آنها اطاعت مي كردند."

امشب آخرین قسمت سریال Friends رو هم دیدم و

 این سریال واقعا زیبا بعد از حدود شش هفت ماه شبی دو سه قسمت دیدن تموم شد ...

یه جورایی داشتم فکر میکردم که وقعا اگه ما بخوایم ,

 چقدر دوستیامون میتونه قشنگ و جالب و تاثیر گذار باشه !!!

فکر کردم اگه بعضی وقتا بجای اینکه فقط به خودمون و منافع خودمون فکر کنیم

 کمی هم به فکر دوستامون باشیم ...

اگه تو دوستیامون به فکر برد و باخت و امتیاز گرفتن از هم نباشیم....

اگه سعی کنیم که شادی دوستمون شادی ما و غم اون غم ما باشه....

اگه نقشه کشیدن و از پیش داوری تو دوستیامون نباشه و جاش اعتماد باشه ...

اگه بعضی ذهنیتای کلیشه ای و پوسیده تو ذهنمون نباشه .....

واگه واقعا همدیگه رو دوست داشته باشیم ...

چقدر زندگی و دوستیامون میتونه لذت بخش باشه .

راستی یه چیزی هم هست که هیچ وقت نباید فراموش کنیم:

 هر چیز زیبا و دوست داشتیی مثل یه دوستی خوب

حسادت خیلی را رو تحریک میکنه که نباید بزاریم به دوستیامون صدمه بزنه

 به قول خواجه حافظ شیرازی:

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید.....گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

                                                 یا حق