ديروز صبح تصميم گرفتم وبلاگمو آپ كنم يه خورده كه فكر كردم چهار پنج تا موضوع به ذهنم رسيد كه در مورد دو سه تاشونم يه چند خطي نوشتم ولي اصلآ به دلم ننشستن كه بزارمشون تو بلاگ كه يه دفعه يه فكري به ذهنم رسيد و مثل مرحوم ايكيوسان كه بعد از فكراش از جا مي پريد و دست به كار مي شد منم پريدم و شروع به نوشتن اين مطلب كردم :

هركدوم ما حداعقل پنج شيش تا دوست بلاگر داريم كه به هر دليلي مخاطب هميشگي نوشته هاي ما هستن و هر وقت كه آپ ميكنيم نوشته هامونو ميخونن و نظر ميدن " البته افرادي كه فقط بهمون پيام آپ كردن ميدن براي بالا بردن مخاطب رو از اين جمع كم كنيد " و اين پنج شيش تا مخاطب دائمي تا حدودي روحيات ما كه نويسنده باشيم رو درك كردن .

حالا من ميگم از اين به بعد هركدوم ما با توجه به روحيات دوستمون كه از نوشته هاش درك كرديم به اون پيشنهاد موضوع  واسه نوشتن بديم .

اين كار چند تا مزيت داره :_ هروقت كه ميخواي آپ كني اگه موضوعي به ذهنت نرسيد چند تا موضوع واسه آپ داري و هيچوقت لنگ موضوع نمي موني _ بعضي وقتا كه مي خواي بدوني نظر فلان دوستت در مورد يه موضوع خاص چيه اون موضوع رو بهش پيشنهاد ميدي _ همديگه رو بهتر ميشناسيم _ از اونجا كه بعضي موضوعات رو خودمون انتخاب كرديم خوندن مطالب وبلاگ واسمون جذاب تر ميشه _ يه جورائي با هم صميمي تر ميشيم _ اصلآ خدا رو چه ديديد شايد بعدها با هم وبلاگ گروهي هم نوشتيم

حالا موافق و مخالف – دوست و دشمن – طرفدار و منتقد همگي بيان نظر بدن و اونائي كه پايه ي اين همكاري هستن هم اعلام آمادگي كنن !!!

               يا حق