شازده کوچولو

دوستان عزیز اینم یه سری از جملات خودم نه جبرانخلیل جبرانه "این یه بچه عرب روی عربهارو سفید کرده البته بزرگ شده ی آمریکاست" بخونید و حفظشون کنید بدشم واسه دوست دختراتون یا دوست پسراتون کلاس بزارین"اگه باهاشون حال کردن مارم از دعای خیرتون بی نصیب نکنید"

...................................

اشخاصی که به اجبار می کوشند جالب باشند بیشتر از همیشه نفرت انگیز می شوند

..................... ...............

زمانی که دست زندگی سنگین و شب بی ترانه است هنگام عشق و اعتماد است ودست زندگی چه سبک می شود و هر شب چه پر ترانه آنگاه که به همه عشق می ورزیم و اعتماد داریم آنگاه همه چیز سبک تر می شود و ترانه ها از میان تاریکی بر می خیزند

......................................

توان زندگی به چگونگی نگریستن ما به زندگی وابسته است

.........................................

وقتی دو نفر به هم بر می خورند باید همچون دو زنبق آبی باشند که کنار به کنار هم می سایند. هر یک قلب زرین خویش را نشان دهند و ابر ها و آسمان در کنارشان باز بتابند نمی توانم بفهمم که چرا برخوردها همیشه دیگرگونه است ......

با قلب های بسته و هراس از رنج بردن.

..........................................

تمام مردم جهان چیزی دارند که به خاطر آن سزاوار ستایش باشند ستایش ها نشانگر ادراک هستند.

در خلوت خویش انسان هایی عادی هستیم و هیچ کس از دیگری بهتر نیست ..

نگریستن به عظمت همسایه ات را بیاموز و عظمت خودت را نیز بنگر ..

.........................................

عشق چیزیست که بیشتر از هر چیزی داشتنش را دوست داریم وبیشتر از هر چیز دادنش را دوست داریم و

هیچکس در نمی یابد که عشق . همان چیزیست که همواره داده می شود و پذیرفته نمی گردد

..........................................

مردمان به خاطر آنکه همانند یکدیگرند و یا به خاطر آنکه به تمامی با هم متفاوت هستند یکدیگر را دوست دارند

........................................

هر عشق همواره عظیم ترین و مهم ترین عشق جهان است . عشق چیزی همچون کلوچه نیست که بتوانیم به قطعات بزرگ و کوچک تقسیمش کنیم فقط یکی و سراسر عشق است . آشکار است که میتوانی در باره کسی بگویی : " او کسی ست که بیشتر از هر چیز دیگری در این جهان می خواهم " اما تمامی آنانی که عاشق هستند _ به هر دلیلی _ در چنین گفتنی صادق هستند.

R@min"masiha_85" ...................................................................

اینم یه شعر از مرحوم اخوان جون تقدیم به آبجیم جون بخونین نوش جون

.................................

بیا ای خسته خاطر دوست

ای مانند من دلکنده و غمگین

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی که میبینم بد آهنگست

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

....................................................................................

R@min"masiha_85"

....................................................